Vila de Taboada    

             Taboada é unha vila de glorioso pasado, un escritor coñecedor desta terra, Trapero Pardo, deulle o nome “Vila branca”. É unha vila con recoñecemento oficial “Concédese a Taboada o título de Vila, por resolución do Ministerio da Gobernación, o 28 de xullo de 1.947”. Non é a vila que sempre soñei, pero é a do meirande agarimo, e máis agora que están a vestila de gala.
             No arquivo municipal de Taboada, na portada do primeiro libro de actas, consta: “Libro de actas correspondente o Axuntamento Constitucional de Taboada, creado pola Xunta Provisional de Goberno, nunha parte do ano 1.840”.
Non existindo outros antecedentes, é lóxico pensar que o Axuntamento naceu a vida oficial, como tal corporación, na devandita data. A primeira sesión estivo presidida por Xosé María López de Prado, da Casa de Cobas, no val das moreiras.
           O solar da vila perteneceu durante moitos anos á parroquia de San Pedro de Bembibre, pero no ano 1.898, coa nova división, pasou a ser parroquia de Santo Tomé do Carballo, aínda que siga anexa a primeira.
           No devir de Taboada lenda e historia rompen camiños, collidas da man, no espacio e no tempo, coa memoria do pasado, a realidade no presente e a esperanza no futuro, para conservar a xusta fama no ben comer, ben beber e ben vivir.
          Dende hai varios séculos as xeneracións de taboadeses nacen, viven e morren a sombra dunha árbore milenaria, o emblemático “Carballo de Ramos”, o noso estandarte o longo da historia e nosa herdanza do mundo celta.

Sócrates Rigueira Ramos